Alles wordt nieuw

Hij is opgegroeid in een gelovig Baptisten-gezin. Toch waren vóór dat bewuste moment in die jeugdsamenkomst, God en Zijn zoon Jezus Christus voor Guus geen levende werkelijkheid. "Maar toen ik voor het aangezicht van God tot bekering kwam, werd alles nieuw", zo vertelt Guus. "Op het kruis van Golgotha zijn door Jezus al mijn zonden geboet. Daarna mocht ik ook door de waterdoop belijden dat ik met Hem begraven ben en in nieuwheid des Levens mag opstaan. Ook werd ik vervuld met de heilige Geest en mocht ik beleven dat Jezus een Waar-maker is van Zijn woord. Hij werd mij steeds dierbaarder en dierbaarder en opende een nieuwe wereld voor mij."

Geroepen voor de zending

Juist in de week dat hij de beslissing moest nemen, bezocht hij een zendingsavond in Hengelo. Op die avond vertelde een zendeling, genaamd Moules, over zijn werk in Tibet. Het werk waarover de zendeling vertelde en de film die hij daarbij vertoonde, maakte veel indruk op Guus. Die avond ook sprak God heel duidelijk tot zijn hart: "Jij zult het evangelie gaan brengen naar mensen die het nog nooit hebben gehoord." De dagen daarna moest er een moeilijke beslissing worden genomen: een goede baan en opleiding aanvaarden, geld verdienen en mogelijk daarmee het werk van God ondersteunen; of zelf de zending ingaan. Uiteindelijk koos Guus ervoor om zich niet te binden en de mogelijkheid voor het zendingswerk open te houden. De consequentie was wel dat hij voorlopig nog een tijdje in de metaalfabriek moest blijven werken.

Bijbelschool in Zwitserland

Toen Guus zeventien jaar was, deed zich de mogelijkheid voor om naar de bijbelschool te gaan in het Zwitserse Beatenberg. Maar toen hij zich voor inschrijving bij de school aanmeldde, kreeg hij een brief van het bijbelschoolbestuur, waarin stond dat hij in hun ogen te jong was en het verstandiger zou zijn om nog een tijdje door te werken en diploma's te halen. Wat ook meespeelde, was dat hij moest meehelpen met de kost te ver-dienen omdat zijn vader was overleden. Over zijn reactie op de teleurstellende brief van de bijbelschool, vertelt Guus:

"Ik schreef hen terug dat ik nergens in de Bijbel heb gelezen dat de Here Jezus tegen zijn discipelen zei: "Je moet eerst je diploma vissen hebben en pas dan kun je Mijn visser van mensen worden." Ik kreeg toen een brief terug waarin stond dat het goed was dat ik kwam. Maar het vreemde was wel, dat ik van begin af aan heb geweten, dat ik op de een of andere manier nooit mijn diploma zou halen. De Heer had me dat duidelijk gemaakt."

Zalving en genezing

"En inderdaad het kwam uit dat ik zonder diploma de bijbelschool zou verlaten. Het had te maken met een praktische stage die ik doorliep in een Baptistengemeente hier in Nederland. In die gemeente had ik gebeden voor iemand die heel erg ziek was door een kwaal aan het ruggemerg. Ik was namelijk een keer bij het gezin van die zieke vrouw te gast, toen we na de maaltijd uit de Bijbel het vijfde hoofdstuk van de Jacobusbrief lazen. Daarin staat dat een zieke zich mag laten zalven met olie en voor zich mag laten bidden en dan genezen zal worden. Nadat dit stuk gelezen was, zei de zieke vrouw: "Dat is niet meer voor de tijd van vandaag."

"Nou, ik denk het toch wel", antwoordde ik voorzichtig.

Een paar weken later was ik weer bij het gezin te gast, uitgerekend op de laatste zondag van mijn stage. De zieke zuster vertelde mij toen: "Ik ben ervan overtuigd, dat God mij vanmiddag wil genezen, wil je mij zalven en met mij bidden?" Maar ik had dat nog nooit zo gedaan. Toch heb ik niet geaarzeld, ben samen met haar geknield, heb haar hoofd met olie gezalfd en voor haar gebeden. Terwijl we daar samen geknield zaten voor de Heer, viel de kracht van de Heilige Geest op ons en werd zij genezen van haar kwaal.

Helaas waren er veel mensen die niet geloofden dat de vrouw werkelijk genezen was. Zelfs de dominee had kritiek en verklaarde dat die genezing het werk van de duivel was. Omdat ik bij die gemeente stage liep, werd er over deze gebeurtenis ook gesproken met de leiding van de bijbelschool. Men vertelde mij dat ik fout gehandeld had en dat ik schuld moest bekennen. Maar ik heb hen toen in mijn eigen woorden uitgelegd wat er was gebeurd en dat het niet iets was dat ik zelf had gedaan of kon doen, maar dat het de genade en de kracht van God was."

Zonder diploma terug

"Toch kon ik hen niet overtuigen en bleven zij bij hun standpunt dat ik moest erkennen dat ik verkeerd gehandeld had. Daar kon ik mij niet mee verenigen en ben toen van de bijbelschool weggegaan, een maand voor de eindexamens. De verwachting dat ik zonder diploma Zwitserland zou verlaten, bleek dus juist te zijn. Ondanks het verschil van mening heb ik toch echt een gezegende tijd gehad op de bijbelschool. Ik heb veel geleerd van de colleges en de bijbelstudies. Ik dank God dat ik dat allemaal heb mogen meemaken."

Voor elkaar bestemd

Terug van de bijbelschool werkte de 'ongediplomeerde prediker' in Nederland mee aan diverse evangelisatie-acties. In die tijd ontmoette hij Janny Kooy waarmee hij later in het huwelijk zou treden. Janny is geboren op 26 augustus 1934 in Alkmaar en komt uit een Nederlands-Hervormd gezin. Op zestienjarige leeftijd nam zij in een jeugdkamp in Giethoorn de definitieve beslissing om een discipel van Jezus Christus te worden. Kort daarna werd zij gedoopt en vervuld met de heilige Geest.

Na haar schooltijd volgde zij een opleiding voor coupeuse en moest ze in verband hiermee ook een periode in Parijs doorbrengen. Maar nadat ze zeven maanden in de Franse hoofdstad had doorgebracht, moest zij terug naar Nederland wegens een blindedarmontsteking. Nadat zij was hersteld, maakte ze op de dag dat haar zus in ondertrouw ging, kennis met Guus Bringsken die een goede vriend was van haar aanstaande zwager.

Janny vertelt over haar kennismaking met Guus: "Nadat we elkaar beter hadden leren kennen, werd het ons al snel duidelijk dat we voor elkaar bestemd waren en we kregen allebei het verlangen om samen de Heer te dienen in Zijn koninkrijk."